RPC19 Dag 3

Wat een bijzonder mooie dag, de Tourmalet
Eigenlijk zijn er geen woorden om deze dag te beschrijven… prachtig, mooi, emotioneel, saamhorig, verbindend… kippenvel…
De Tourmalet is de reus der reuzen… en ik kan je vertellen na twee dagen afzien, is de Tourmalet een enorm grote reus. 19 kilometer bikkelen, trappen, wandelen, hardlopen… met een magnifiek uitzicht… de top in het vizier. Wat lijkt hij ver weg… iedere keer weer blij als er een bordje staat dat er weer een kilometer op zit.. zes kilometer voor de top hoor je de eerste keer het geschreeuw van de vrijwilligers op de top… het klinkt van ver, maar langzaam zwelt het aan… de stijgingspercentages nemen toe.. de Tourmalet is pittig tot het eind, met 10% gemiddeld eigenlijk het pittigst aan het eind…
De ontlading volgt als de felbegeerde medaille door Sander en Gerald om je nek wordt gehangen en iedereen je feliciteert…
Stil wordt het als iedereen zich verzamelt op de parkeerplaats… ouders en familieleden van de zieke kinderen vormen een cirkel waar de anderen zich omheen wikkelen als een slakkenhuis. Iris en Walter komen hier doorheen gelopen met een ballon en laten deze in het middelpunt los.. als ouder van een ziek kind kan ik je vertellen dat het gevoel van verbroedering en gedragen worden enorm is… echt kippenvel…
Diegene die willen leggen hun steen bij het monument… ik laat een traan en zit stil in het gras met de bergen om me heen… op de parkeerplaats is het druk.. ik voel me leeg, gedragen en ik weet niet wat nog meer… voldaan en trots daal ik af… trots op mijzelf en al die fantastische deelnemers en vrijwilligers…
Wat een dag, wat een evenement! Bedankt weer allemaal

https://www.facebook.com/ride4kidsruben/videos/916934938661707/